21/7/2008 • Kategori: ÖZLEM HASRET
Birtanem;
Bugün de her zaman olduğu gibi
seni düşünüyorum yine
ve seni yaşıyorum dakika dakika
yokluğun akıyor damarlarımdan
kalbime sızıyor damla damla
hissediyorum hayalini avuçlarımda
nefes nefes soluyorum seni içime
buruklaşıyor kalbim....
buz kesen ellerim kadehlere uzanıyor
gözlerim seni arıyor yine,heryerde...
soruyorum geceme seni
kimbilir şimdi nerdesin ve ne yapıyorsun?
aklına bile gelmiyorum belkide...
sensizlik öyle acı veriyor ki bana canım
anlatamam bunu sana.
oysa özlemini hissetmekten çok,
yanında olmak,sesini duymak
konuşmaktan çok,sana sarılmak isterdim.
tıpkı , tıpkı soğuklardan sonra gelen sıcaklar gibi
sıkılmadan,bıkmadan,usanmadan
sonsuzca sarılmak;
ve öpmek seni
doyasıya öpmek...
aslında seninle gçrüştüğümüz zamanlarda
sana söylemek istediğim öyle çok şey var ki
ama bilirsin
düşündüğüm gibi konuşamam ben
kalbimdeki yerini kelimelere dönüştürüp
şu kağıda bile dökemiyorum,düşün...
sen bana öyle bir sevgi verdin ki birtanem;
daha önce hiç tatmadığım bir sevgi bu!
tek başına da olsa
yaşanmaya değer bir sevgi....
sevişirken insan ne hisseder?
kendini elbette...
kendini yakaladığı anlardan biridir.
belki de o an...
sevdiğinin,sevginin kolları arasında
nasıl zevk aldığını anlar
işte;
seninle beraberken
seninle konuşurken ve seni dinlerken
ben bunların çok üstünü hissediyorum.
ve insanlar anlamıyorlar beni
seni,
seni niye sevdiğimi anlamıyorlar
anlamalarını da beklemiyorum zaten.
çünkü ben seni onlar için sevmiyorum ki birtanem!
seni düşündükçe,her seferinde
ellerim telefona gidiyor
seni aramak istiyorum
her saat başı seni aramak
dakikalarca konuşmak
fakat tek tek numaralara dokunurken
bir korku sarıyor içimi
seni sıkmaktan korkuyorum
ve ellerim usukl usul çekiliyor geriye
çaresiz bir şekilde...
ne olur bir kere de
ben istemeden sen arasan?
aslına bakarsan
öyle çok istiyorum ki
aramızdaki telefonların kalkmasını
belki,belki ıo zaman
seni daha ç.ok görebilirim...
böylesi daha iyi olur değil mi ?
birtanem;
her geceyi sensiz geçirmek
öylesine zor ki...
belki çok bencilce ama
benim olmanı istiyorum
aramızdaki engelleri bilsemde...
benim olmanı istiyorum
hayal olduğunu bilsemde
sevgilim;
ben senin yanımda olmanı isterken
senin yerine
sigaram,bir yudum şarabım ve
şiirlerimle yaşıyorum.
düşlerimse sessiz bir orman misali
günlerim öylesine geçiyor
sessiz sessiz
ve sensiz.....
en acısı da bu zaten
yanında olmasını istediğin biri varken
onun olmayışı,
yokluğunun alev alev yakışı...
geçici ayrılıklar bunlar biliyorum
ama artık dayanamıyorum
sevgin her geçen gün kördüğüm oluyor kalbimde....
ve bir gün bu büyük sevgime rağmen
beni bırakıp uzaklara gitsen bile birtanem
ben hep seni yaşayacağım çiçeklerde
dağlarda açan kardelenlerde
onlar hep seni anlatacak
her kış onların açmasını bekleyeceğim
senin yerine....
ve bembeyaz karları delip,
çiçek açtıklarında dağ kenarlarında
onlar anlatacak sana olan sevgimi tüm dünyaya
ve o gün geldiğinde birtanem
seni yaşayacağım yine
KARDELEN ÇİÇEKLERİNDE
eşsiz ve nadir tüm güzelliklerde
Müge DOĞANAY (Alıntı)
Kalıcı Bağlantı Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!
0 yorum yazılmıştır
